رهبری و تحول

مدیر تازه، با همان قواعد قبلی؟

اگر اختیار، بودجه و رابطه واحدها تغییر نکند، استخدام مدیر تحول‌خواه ممکن است فقط محل انتظارها را عوض کند.

جلد اختصاصی یادداشت «مدیر تازه، با همان قواعد قبلی؟»؛ نشان نگاه دوم محمودرضا فرهادی

شرکت می‌خواهد متحول شود. مدیری تازه می‌آورد؛ با سابقه خوب، انگیزه بالا و ایده‌های جدی. چند ماه بعد، همان درخواست‌ها دوباره مطرح‌اند: استخدام سخت است، بودجه دیر می‌رسد، واحدها همراه نیستند و تصمیم‌ها در چند لایه متوقف می‌شوند.

ممکن است مدیر مناسب نبوده باشد. اما قبل از این نتیجه، باید احتمال دیگری را بررسی کرد: سازمان نتیجه تازه می‌خواسته، بدون آنکه قواعد تولید نتیجه را عوض کند.

تحول را نمی‌شود فقط به یک نفر واگذار کرد

مدیر می‌تواند مسئله را روشن کند، پیشنهاد بدهد و تیمش را جلو ببرد. اما اگر تغییر به اختیار واحدهای دیگر، تخصیص سرمایه یا پذیرفتن تعارضی جدی وابسته باشد، تلاش بیشتر در لایه او کافی نیست.

این به معنی بی‌فایده بودن حرکت از پایین نیست. آزمایش‌های کوچک می‌توانند شواهد بسازند و جهت را عوض کنند. مسئله این است که انتظار تحول سراسری را روی اختیاری محدود نگذاریم.

چهار توافق مهم‌تر از شرح شغل

کدام تصمیم‌ها در اختیار این نقش است؟ کدام منابع، چه زمانی فراهم می‌شوند؟ تعارض واحدها را چه کسی حل می‌کند؟ کدام قواعد موجود، اجازه بازبینی دارند؟

اختیار در اولین تعارض روشن می‌شود

عبارت «اختیار کامل دارید» کافی نیست. اختیار وقتی واقعی است که در اولین تعارض مهم قابل استفاده باشد. اگر فرد برای هر تغییر ناچار است از همان مسیری عبور کند که قرار بوده اصلاحش کند، باید دامنه تعهد را دوباره دید.

این موضوع مسئولیت مدیر تازه را هم کم نمی‌کند. او باید محدودیت را دقیق توضیح بدهد: کدام تصمیم، کجا و به دست چه کسی متوقف است؟ جمله کلی «سازمان همراه نیست» به تنهایی توضیح کافی نیست.

شاید سازمان هنوز تصمیم نگرفته است

گاهی مدیرعامل هم نمی‌داند تغییر تا کجا ممکن است. می‌خواهد کسی بیاید و امکانش را بسنجد. این می‌تواند منطقی باشد، اگر نام درست داشته باشد: مرحله تشخیص و آزمایش، با دامنه محدود و معیار روشن.

مشکل وقتی آغاز می‌شود که یک آزمون کم‌تعهد را تحول بنامیم و از فرد تازه نتیجه‌ای بخواهیم که سازمان هنوز هزینه‌اش را نپذیرفته است.

اولین تصمیم پرهزینه را ببینیم

برای فهمیدن جدیت تغییر، فقط به جلسه معارفه نگاه نمی‌کنم. به اولین جایی نگاه می‌کنم که باید اولویت قبلی کنار برود، بودجه جابه‌جا شود یا مدیر دیگری روشش را تغییر دهد.

همان‌جا روشن‌تر می‌شود سازمان تغییر را می‌خواهد، یا فقط دوست دارد کسی ثابت کند بدون تغییر بقیه چیزها هم می‌شود.

ادامه این فکر

اگر مسئله مشابهی تجربه کرده‌اید، خوشحال می‌شوم از زاویه شما هم ببینم.

گفتگو درباره این یادداشت