محمودرضا فرهادی؛ عکس اصلی
از ساختن کسب و کار تا فکر کردن دوباره به تصمیم‌ها
درباره من

محمودرضا فرهادی

کار من، وصل کردنِ
ایده کسب و کار به واقعیت اجراست.

در ساختن و راهبری کسب و کارهای مالی و دیجیتال کار کرده‌ام؛ از پرداخت و کیف پول تا خدمات مالی کودک و نوجوان و بانکداری روزمره. مسئله‌ای برایم جذاب است که مشتری، مدل اقتصادی، محصول و سازمان باید در آن کنار هم قرار بگیرند.

مسیر من

از رسانه و فناوری
تا زندگی مالی آدم‌ها

رسانه و فناوری بخشی از ریشه‌های مسیر من‌اند؛ در برسام و رادیو بادیو، با توضیح دادن فناوری و گفتگو درباره اثر آن بر زندگی و کسب و کار سروکار داشته‌ام. در تجربه‌های محصولی فناپ و پاد، ارتباط زیرساخت، محصول و اکوسیستم برایم پررنگ‌تر شد.

در کیدزی و زیپاد، مسئله برایم شکل ملموس‌تری گرفت: کودک و نوجوان چطور در دنیای دیجیتال و مالی هویت و تجربه‌ای متناسب با خودش داشته باشد؟ این مسیر، ساختن محصول را به همکاری بانکی و راهبری کسب و کار وصل کرد.

در دیجی‌پی، مسئولیت خط کسب و کار پرداخت را داشتم؛ در توبانک، راهبری کسب و کار. امروز در ویپاد و داتین، روی بانکداری روزمره کار می‌کنم.

سمت‌ها، مسئولیت‌ها و رزومه کامل ←
شیوه کارم

پیش از پاسخ، صورت مسئله را جدی می‌گیرم.

۰۱

ارزش برای مشتری

از موقعیت واقعی مشتری شروع می‌کنم؛ چه نیازی دارد و چرا باید ما را انتخاب کند؟ داشتن قابلیت، به‌تنهایی پاسخ این سؤال نیست.

۰۲

منطق اقتصادی

رشد وقتی معنا دارد که بدانیم چه ارزشی ساخته‌ایم، هزینه‌اش چیست و چه چیزی آن را پایدار می‌کند.

۰۳

مسئولیت اجرا

تصمیم باید به اختیار، مسئول روشن و سنجه‌ای قابل فهم وصل شود. بازخورد اجرا بخشی از خود تصمیم است.

این روزها

رابطه روزمره،
فراتر از داشتن حساب

روی بانکداری روزمره و رابطه‌ای کار می‌کنم که در استفاده واقعی شکل می‌گیرد؛ مدیریت پول، پرداخت‌های تکرارشونده و خدماتی که به موقع در زندگی مالی مشتری حضور دارند.

در «نگاه دوم» از تجربه‌ها و پرسش‌های همین مسیر می‌نویسم. بعضی درباره صنعت مالی‌اند و بعضی به مسئله عمومی‌تری در رهبری، مشتری و تصمیم می‌رسند.

نوشته‌های نگاه دوم ←
چند تجربه، چند مسئله واقعی

چیزی که با خودم آورده‌ام

کیدزی و زیپاد؛ ساختن یک رابطه تازه

در خدمات کودک و نوجوان، صرف ارائه یک محصول بانکی کافی نبود. موضوع، پیوند هویت دیجیتال، استقلال متناسب با سن، نقش خانواده و همکاری کسب و کارها بود. این تجربه نگاهم به اکوسیستم و رابطه بلندمدت با مشتری را جدی‌تر کرد.

دیجی‌پی؛ پرداخت به عنوان یک کسب و کار

در مسئولیت خط پرداخت، پرداخت را از زاویه مدل کسب و کار، کیف پول و استفاده واقعی مشتری دنبال کردم. سؤال فقط انجام تراکنش نیست؛ مهم است چه ارزشی ساخته می‌شود و چه دلیلی برای بازگشت مشتری باقی می‌ماند.

توبانک و ویپاد؛ از خدمت به رابطه روزمره

کار در بانکداری دیجیتال برایم به معنی کنار هم دیدن محدودیت بانکی، تجربه محصول و اقتصاد خدمت است. در ویپاد، همین پرسش را در زندگی مالی روزمره دنبال می‌کنم: چه چیزی واقعاً به کار مشتری می‌آید و در استفاده تکرار می‌شود؟

گفتگوی من با دیجیاتو درباره این مسیر ↗
در نوشته‌ها، گفتگوها و قاب‌ها

دنبال چه چیزی می‌گردید؟